న్యూఢిల్లీ, ఏప్రిల్ 22:దేశ అత్యున్నత న్యాయస్థానంలో తొమ్మిది మంది న్యాయమూర్తులతో కూడిన భారీ రాజ్యాంగ ధర్మాసనం ముందు ఉన్న శబరిమల కేసు, ఇప్పుడు కేవలం ఒక ఆలయ ప్రవేశానికి సంబంధించిన వివాదంగానే కాకుండా, మతం-చట్టం-సమానత్వం అనే మూడు కీలక అంశాల మధ్య సంఘర్షణగా మారింది. ఆలయంలో దేవుడిని తాకే హక్కు ఎవరికి ఉండాలి? పుట్టుక ప్రాతిపదికన కొందరిని ఎందుకు దూరం పెట్టాలి? మతపరమైన సంప్రదాయాలు రాజ్యాంగబద్ధమైన సమానత్వ సూత్రాలను అధిగమించగలవా? ఇలాంటి ప్రశ్నలు ఇప్పుడు న్యాయస్థానంలో తీవ్ర చర్చకు దారితీస్తున్నాయి.

భక్తి vs ఆచారం: సుప్రీంకోర్టు సందిగ్ధత

విచారణలో భాగంగా, ఒక భక్తుడు ఎంతో నిష్టతో, మనసులో ఎలాంటి కల్మషం లేకుండా తన సృష్టికర్తను దర్శించుకోవడానికి వెళ్లినప్పుడు, కేవలం వంశం లేదా కొన్ని ప్రత్యేక పరిస్థితుల కారణంగా ఆ దేవుడిని తాకకూడదని నిబంధనలు పెట్టడం ఎంతవరకు సమంజసమని జస్టిస్ అహసానుద్దీన్ అమానుల్లా ప్రశ్నించడం ఈ కేసులోని కీలకాంశాన్ని ఎత్తిచూపింది. భగవంతుడికి, సృష్టికి మధ్య తేడా లేదని, అటువంటప్పుడు మానవ నిర్మిత ఆచారాలు భక్తుడిని దేవుడికి దూరంగా ఉంచడం దైవగుణానికి విరుద్ధం కాదా అని ఆయన నిలదీశారు. దీనిపై సమాధానమిస్తూ, పూజారి తరపు న్యాయవాది వి. గిరి వాదిస్తూ.. దైవం యొక్క మూల గుణాలను, అంటే శబరిమల అయ్యప్ప విషయంలో 'నైష్ఠిక బ్రహ్మచర్య' భావనను గౌరవించాల్సిందేనని వాదించారు. ఆచారాలు మతంలో అంతర్భాగమని, వాటిని ప్రశ్నించడం భక్తి అనిపించుకోదని ఆయన పేర్కొన్నారు.

సంప్రదాయం వేరు.. అంటరానితనం వేరు

కోర్టు ఎదుట వాదనలు జరుగుతున్న క్రమంలో, వివిధ మతాల మధ్య ఉన్న సంప్రదాయాల వైవిధ్యంపై న్యాయమూర్తుల మధ్య లోతైన పరిశీలన సాగింది. ప్రతి ఆలయానికి లేదా మతానికి ఒక ప్రత్యేక పద్ధతి ఉంటుందని జస్టిస్ బి.వి. నాగరత్న పేర్కొంటూ, శివలింగాన్ని తాకడం ఒకచోట అనుమతించినా, మరొక చోట నిషిద్ధమని, దీన్ని అంటరానితనంగా కాకుండా విభిన్న పూజా విధానాలుగా చూడాలని అభిప్రాయపడ్డారు. అయినప్పటికీ, కేవలం పుట్టుక ఆధారంగా ఒకరిని పూజారిగా కాకుండా అడ్డుకోవడం రాజ్యాంగం దృష్టిలో ఎంత వరకు నిలబడుతుందనేది ధర్మాసనం ముందున్న ప్రధాన సవాలు. ఆధునిక కాలంలో ప్రజలు విద్యావంతులవుతున్న తరుణంలో, భక్తుడి హేతుబద్ధతను ఎలా చూడాలనే అంశంపై జస్టిస్ పి.బి. వరాలే లేవనెత్తిన ప్రశ్నలు ప్రాధాన్యత సంతరించుకున్నాయి.

అన్ని మతాలకూ వర్తించేలా..

శబరిమల కేసు ఇప్పుడు హిందూ మతానికే పరిమితం కాకుండా, ముస్లిం మసీదులు, క్రైస్తవ చర్చిలు మరియు పార్శీ ప్రార్థనా స్థలాల్లో అమలవుతున్న నియమాల వరకు విస్తరించింది. గోపాల్ శంకరనారాయణన్ వంటి న్యాయవాదులు, మతపరమైన పంథాలు తమ సొంత నిబంధనలను రూపొందించుకుని ఇతరులను ప్రవేశం లేకుండా ఆపడం రాజ్యాంగంలోని సమానత్వ హక్కును దెబ్బతీస్తుందేమోనని కోర్టును ఆశ్రయించారు. ఒక వైష్ణవుడిని శైవ ఆలయంలోకి వెళ్లనివ్వకపోవడం లేదా ఇతర వర్గాలను మసీదుల్లో ఆపడం వంటి చర్యలు సామాజిక ఉద్రిక్తతలకు దారితీస్తాయని జస్టిస్ జాయ్‌మాల్య బాగ్చీ ఆందోళన వ్యక్తం చేశారు. మొత్తంగా, మతపరమైన ఆచారాల రక్షణకు ఉన్న ఆర్టికల్ 25 మరియు సమానత్వానికి హామీ ఇచ్చే ప్రాథమిక హక్కుల మధ్య సమతుల్యతను సాధించడమే ఇప్పుడు సర్వోన్నత న్యాయస్థానం ముందున్న అతిపెద్ద పరీక్ష. దశాబ్దాలుగా నలుగుతున్న ఈ వాదనలు, చివరకు మత విశ్వాసాలకు రాజ్యాంగబద్ధమైన రూపురేఖలను ఎలా కల్పిస్తాయనే దానిపై దేశం ఆసక్తిగా ఎదురుచూస్తోంది.